Oprichting C.V. d’n Bok

Op een zaterdagavond in 1954 was er een oprichtingsbijeenkomst bij zaal Kleeven. De initiatiefnemers waren: Ger Thijssen, Lowie Thijssen, Jeu Albers en Leo Peeters.

Na lang vergaderen werden er 13 mannen gevonden die wel wilden helpen om de carnavalsvereniging op te richten, met als voorzitter Jeu Albers.

Om goedkeuring te krijgen voor het vieren van carnaval moest Jeu verschillende keren naar meneer Pastoor, die uiteindelijk zijn toestemming gaf, met als voorwaarde dat er tijdens het 40-urengebed niet gefeest werd. De eerste tenue’s werden ontworpen door Lei en Jan Peeters en gemaakt door moeder Peeters. De mutsen waren van karton en werden bekleed met zwarte voeringstof en afgewerkt met witte randen. De cape en broeken werden ook van zwarte voeringstof gemaakt. De cape werd versierd met een witte kraag en de broek kreeg een goudkleurige band. Daarna werd er in een vergadering tijdens een stemronde het tenue goedgekeurd. Carnaval 1955 werd een daverend succes en was het begin van 56-jaar C.V. d’n Bok. De eerste prins noemden men Sigbold 1, de tweede Sigbold 2 en na Sigbold 4 is men begonnen met de voornamen van de prins.

't Scheppingsverhaal van de carnaval ien Zwollege...

Het geschiedde in die dagen. 1954

Dit jaor is ‘t 55 jaor geleje dat en del Zwolgse jónge mit enne [halfzatte] kop ’t in het huuuit krege en ginge prakkeziere um enne eige vastelaovond in Zwollige te halde.
Op enne zondagmerge nao de hoeëgmis ginge án de stamtaoffel beej Kleve Jaak de köp beejieën en wier d’r flink gesmoezeld. “ TOPSECRET,”
Gen valse hoop, örst moos pastoeër Halmans ùm. Albers Jeu , Klaoze Lei en Chries zien Wiejke, trokke zich midde ien de wèèk de zóndagse bóks án en honge zoeë beej de
pastorie án de bel.

“ Wat meinste van ‘t 40 oeregebed jongens , dat wil ik toch neet ààfgéve“ zei de
pastoeër, “ en dat meug ik auk neet van Remunje.” Echt venloos, die Halmans.
“Ás we ‘t dan is half üm doen, pastoeër?” De kerk tot 2 uur en daornao de carneval , was ‘t vurstel van de delegatie. Ge mot toch ok en bitje mit d’n tiet mitgaon , pastoeër, [welke tiet] ??, flitste beej Halmans dur de kop. Toen was de concentratie weg en sloeg d’n duvel toe. Heej gingakkoord. Mits de raod van 11 mar ‘t vurbeeld goof beej ‘t bezuuk aan ‘t 40 uregebed. Dat hebbe we gedaon, d’r is bieëstig gebèje , geslaope en gesnurkt onder den tòre toen.

Tusse de prinsverkiezing en de carnaval, wier ik ás ánstonde prins, op de pastorie
ontbode. Goorens Truuike en Marieke van Litjes Bert, [dat waren de pastorie-maagden], rende um ’t hartst wie de deur moog oop make. D’n örste prins van Zwollege op bezuuk beej de pastoeër. Halmans wój toch nog efkes praote ovver de zedelijke
gevolgen van carnaval en vroeg meej zien zörg te deile en mitwerking te verlieëne. Ik was per slot van rèkening oud
priesterstudent, zei heej. ‘T bisdom haj en rapport dat d’r ieder jaor, nege mond nao carnaval en geboortegolf was waar te neme. ‘T herderlijke schrieve van de bisschop was óp komst. Onkuisheid was nog steeds
doodzonde,enz.

Ik zei tège pastoeër dat d’r ien Zwollege nie vul vremde zujje kómme um te
rükke ,zoeëás ien Venlo, Remund en Maastreech. Dat niemand béter ás Heej, de
Zwollegse jóngelüj onder controle haj via de biechtstoel en zoë kon bèèjstüre.
Onkuisheid gebeurd ien Zwollege ok nèt zò goed ás òveral, dao is ’t vur.
Ás ge hèt iedere dag doet, wörre ‘t vanzelf dagelijkse zonde en die zien lang nie zó errig. Daor keek pastoeër van op, heej schrók. “Ik hoor nu waarom ze jou bij de
paters hebben weggestuurd” , zei Halmans.

Ik zei tège pastoeër :” we zulle de Zwolgenare zó hard laote danse , springe en zinge dat ze nörges anders mer án denke en genne aojem mer hebbe vur de rest.” De zieltjes die d’r toch nog beej kómme zien echte Zwollegse, d’r zien gèn bètere. Dèn brief van d’n bisschop wier mit carnaval vürgelèze en
NAO DE HOEËGMIS TROK DE PROCESSIE DE KERK UM.


D’r móst enne raod van 11 kómme, die was d’r gauw. Jeu Albers wier vürzitter , dèn kós ‘t best speeche mit en zonder consumptie. Hoe mier heej dronk, hoe mier heej praotte en hoe mier heej spötte. De raod was en echte extract van Zwollege. De raod bestond üt boere , middestanders , werklüj en burgers. Ze staon allemaol op de foto van 1955.
De residentie was de alde slaopkamer van Jaak Kleve en Dien Vermeule. Ás ge
beziejes [de kant van Jeukes Thei] beej de melktuite binne kwaamt metieèn rechts. Jaak haj ien die kamer al enne kier of 5 de blijde boodschap án Dien gebraocht. Ze hajje de slaopkamer van Sjang en Truui in gebroek genome. Ür alde oeërlogsslaopkamer wier ós clublokaal cq residentie!! Ás die müre is kóste praote., ’t was en gezellige köj.
Mit de prinskeuze was ‘t zo’n sort sixtijnse kapel, alle deuren op slot, gén bier, niks. Iederieën was prinskandidaat, pas ás d’r iemand gekoze was mit algemeine stemme, was er witte rooëk, nèt ás beej de pauskeuze. Op enne zaoterdagaovend was ’t zó wiet, groeëte klasse.

Ber Groetelaers haj ennen bók geslacht, den wier in Tegele ópgezet en wier tegeliek ópgehaald mit ‘t bezuuk án de Vendelse krant vur de prinsefoto en ’t interview [deftig wor?]. ‘T was zwaor winter, veul sni-j en ieskald, daor trokke weej mit d‘n auto van Kloas nor de stad. De prinsefoto vur de krant en de verhaaltjes over Zwollege wiere vlot verteld. Toen naor Tegele um d’n ópgezatte bók op te hale. Weej schrókke ós kapot, wàt en bieëst, zó groeët. Heej kós nie in d’n auto. Mit veul touw en karlijsse wier heej d’r bove óp gebónde, mit de touwe dur de rame. De rame kóste nie mer toe.
Stapvoets dur de zwaore sni-j ging ‘t op hüs án. Mar we verrekte van d’n honger en de käld. Op vürstel van Sjengske Kleve, ózze hofnar, ginge we naor de chinees. Den moos zo’n lekker ète hebbe , hajje we van Hay Vermeulen en Hay van Hork [Indiëgangers] gehuurd. Sjeng bestelde chinese kippesoep. Toen die kwaam keek heej wel vremd op , heldere bouillon mit niks d’r ien. Wel drie kieër vroeg Sjeng án den ober,” Wannieër kumt die kiep?”, “ik zeej gen kiep”. Ik miek Sjeng al dudelijk dat ien koninginne-soep ok gèn koningin zit. Jeu Albers wier kwaod en zei : “Dit is chinese kippesoep, Sjeng”.
“ Ien Zwollegse boerekippesoep zit veul kapotte hèn, duk nog mit waterkónt. Dan vrette die mar.

Toen was alles rustig. We hajje fantastisch gegète, behalve Sjeng, mar heej zei geweldig royaal, “ik betaal hier vur allemaol,” dat was toch wer gweldig. Zoeë was Sjeng.
We hebbe d’r 6 uur ovver gedaon um van de stad ien Zwollege te kómme. ‘T was nèt de expeditie van Roald Amundsen naor Nova Zembla, üt ‘t boek dat ik iedere winter ien de Zwollegse bibliotheek ging hale.

Dèn prachtige majesteitelijke opgezatte bók was, hoe dan ok, op unieke wijze
gearriveerd ien bókkeland.

Ziegenbock was ‘t duits vur geitenbók. Ik moos enne naam ánneme want Leo den
Urste was ok zó algemein. En Zwollege was per slot van rékening en heerlijkheid mit en kastieël, net ás Geystere vur d’n oeërlog.

Ik koos vur Prins Sigbold, kruisridderlijk vur de heerlijkheid Zwollege en mit en bitje fantasie, adelijk. Weej hajje per slot van rekening ‘t
kastieël op de gun , daor huuërde ridders en prinsen tüs, “Ziege whit balls, is geit mit balle dus :BOK, “
Achteraf en fantastisch internationale tekstverklaoring vur de concurrentie mit de Tienderse geite. Zwollege moos bóve Tiendere blieve, zoeëás d’n bok bóve de geit. Zoeë wier Ziegenbock Sigbold. En zoeë is ‘t
gekómme! Pas dit jaor het vur den urste kier iemand án meej gevraogd: “hoe ziedde geej án de naam Sigbold gekómme.” ?

De 0 [nul ] gulden-economie van de Zwollegse carnaval.

Ás ge teggesworrig iets opricht motte van alles hebbe. En bedriefsplan, financieel plan, beleidsplan, carrièreplan, sociaal plan, promotieplan, etc etc, dan wörde pas
iengeschreve beej de K.v.K. Toen weej mit de Zwollegse carnaval begóste hajje weej gaar niks. Allieën ‘t plan um d’r enne goeie carnaval van te make mit 0 [nul] gulden. Weej hajje gen geld en genne sponsor. ‘T ennigste wat we hajje was de goeie wil en mitwerking van iederieën. Zwollege haj twieë goei cafés ,die um de beurt án de beurt kwaame. Die zich allebei ütsloofde um d’r iets plezierrigs van te make. Ze zien super gastvreejj, d’r moog veul.

En daor ging ’t hin, vurrüt mit de geit, den bok kumt vanzelf. De Chritjes speulde ien allebei de cafe’s um de beurt, afrékene op áswoensdaag , afhankelijk van wat ‘t ópgebraocht haj.

Sien en Miej Beurskes en ik, zei de gek, zonge de klassieke en half klassieke duette en trio’s van Frans Lehar en Robert Stols, etc. Ás die d’r beej ware gewest hajje ze goedkeurend geknikt. Dat wieët ik zeker. De zaal was doeëdstil en ‘t koste niks!

Mien van Gieles Tines en Han Rutten van de gun ware de Zwollegse
marketensters, gezellig tot en mèt en ginge òveral mit nao toe. ’T Was en prachtig zangduo, stálde zuver op Helma en Selma, zoeë noemde weej ze ok. Hun groeëte succesnummers ware , de postkoets en twee
reebruine ogen. De ganse zaal kwekte ‘t refrein mit. Twee REET-bruine ogen was de absolute mitzing-topper en ‘t koste niks!

“The Brams brothers “, ózze Joos en ik, zónge twieëstemmige limburgse en eiges gemákte liedjes over Zwollege en ózze Sjaak begeleide op de gitaar . De emoties kwaame los, d’r ware d’r zelfs die booje geld ás we stil ware!! Anders bleve ze böke en ‘t koste niks!

De leeje van de fanfaar die nie nao hüs hoefde um te melleke vörmde de blaoskapel o.l.v. Hay Arts van de gun. Zóveul meugelijk geliek beginne, geliek ütscheie heb ik eum duk hure zegge. Tataaa Tataaa Tataaa, etc. Ze speulde prachtig, mar bieëstig hard en ‘t koste niks!


Jaap van Bram, Jepke, spróng regelmatig op de taoffel en zóng d’n troella mit de hommel án de vot. Heej liet de hieële zaal mit zinge, dat Jepke toch! en ‘t koste niks!

Van Rein Dupont kwaame rolle zwarte voering en zilver bieslint um de pekskes te make van de raod van elluf. Bijna iederieën haj wel en nejster ien de familie. Ás dat nie was zörgde klaoze Marie dat d’r genejd wier en t koste niks!

De tummerwerkpláts van Klaos bouwde de prinsewage mit en veilige trapconstructie.
Zoeë dat weej nie mit ós zatte kloeëte d’r af zujje valle. ‘T holt kós daornao nog wel gebrükt wórre, en ‘t koste niks!

Chries zienne Ger en Maan zienne Piet schilderde de prinsewage en mieke leuke
decors vur ien de zaal en ‘t koste niks!

Beej Gieles Tinus en beej Hendrix op de gun wier de ganse raod getracteerd op en echte Zwollegse koffietaoffel mit werme braodworst. Wat vur meej en de raod elken daag en geweldig hoeëgtepunt en rustpunt was anders hajje weej ‘t ok nie vol gehalde.
We móste efkes beejkómme, en ‘t koste niks!

Pierre Fleuren en Sef zienne Rein toerde ós rond mit de volkswagens, op bezuuk beej de bedlegerige Zwolgenaren en noar de gun um te ète. De V.W. van Pierre was òpe [pick up] en ‘t vroor 15 grade. We ginge zówat kapot, móste nog ovver Mieldere um vanwege de sni-j, en op de gun was nie gestrouwd. Sef zienne Rein zei, “ik zie bleej dat ’t gesni-jd het, dan zien ze án mien bandespaor nie dat ik “wat” gedronke heb” (gladheidscamouflage). Onder ós gezet”stróndzat” en ‘t koste niks!

Ás prins en kasteleinszoeën haj ik beej de brouwerij ien Arce vürgesteld en vätje bier per café te spendiere vur reclame. Ás d’r genne carnaval in Zwollege was, was d’r ok gen
vriendenkringbier te levere. Ze belofde 1 vat van 40 liter te
verdeile ovver de 2 café’s [‘t blieve zeikers].

Weej trokke van Vermeule naor Elbers en van Bram naor Kleve Jaak.
We bestelde vur de raod “‘t rundje van de vriendenkring”. D’r zien veul rundjes op naam van de vriendenkring besteld, de kasteleins vülde ‘t feilloos án.
We werde ok getraktierd dur Zwolgenare die begrepe wat d’r loos waar.
En dao dur koste ‘t ós lang nie zò veul!

Op vastelaoves dinsdag, ien de schemering, was ‘t traditie dat de Zwollegse kiender mit lampions en lichtjes [net ás sintermerte] nève de deure ginge zinge vur en paar cent. Ze zónge dan;

Vastelaovund, vastelaovend, weej kómme nie tüs vur aovond,
Weej hebbe gezonge en niks gehad, snijj mar en stuk van ‘t
verkesgat, Snijj mar diep ,snijj mar diep, want de zwaard die lust ik niet!
Ás de deur nie ópe wier gemákt dan zónge ze ” tiereliereliere, hier woeënt enne giere”

Op ós reis van Kleve naor Bram kwaame we die kiender tège. We hebbe ze laote zinge en dat het ós wat geld gekost, ze wiste nie hoe ze móste kieke.

In ieder geval was d’n örste carnaval in Zwollege en geweldige gebeurtenis,
waorvan iederieën zei: “dit mot ieder jaor gebeure, dit meuge we nie laote gaon”.
De pastoeër en de ganse parochie keke um en zaoge dat t goed was.
De schepping van de carnaval was voltrokke.

En gij , geschapene in Swolgen,
hebt hopelijk dit verhaal verzwolgen,
en bent ge nergens om verbolgen.
Dan heeft het alleen maar goede gevolgen,
voor de carnaval en de gemeenschap Swolgen.


Den Bosch, 7 januari 2009
Lei Elbers, alias,
Bram zienne Lei.
Prins Sigbold dun Urste